Op 2 oktober werd de 7e Victorie sloepenrace gehouden. Dit is een race van 16 km door het centrum van Alkmaar. Met een deelnemersveld van 73 sloepen wordt de race elk jaar als voorbereiding gezien op de Amsterdamse grachten race. Door afwezigheid van Dan en Mart werd ons team versterkt door Jeroen, opie, de Vroome, Henk Gomersbach en een stuurvrouw die door Micheal uit het skiff roeien was meegenomen Vanwege de vroege inschrijving besloten we op tijd weg te gaan. Ik zou opgehaald worden door Micheal, maar snel werd duidelijk dat ik Doornroosje op moest halen. Hij kan lang wakker blijven, maar als hij eenmaal slaapt….! Gelukkig was de meerderheid wel op tijd zodat zij in konden schrijven. Hierna werd er verzameld bij het politiebureau want daar lag de pollux in een klein jachthaventje. We moesten verzamelen achter de startlijn en daar wachten tot wij opgeroepen werden. Tijdens onze start ging het weer eens mis. Vanwege de krappe ruimte kwamen wij uiterst rechts te liggen. Onze stuurvrouw maakte een contra stuurbeweging waardoor de bruten aan bakboord de sloep stuurboordwal optrokken. Deze variatie van starten hadden we nog niet laten zien en het duurde dan ook even voor wij dit weer hersteld hadden. Eindelijk opweg hadden we de slag snel te pakken. Er werd op een goed tempo geroeid en de passage van bruggen verliep ook zonder problemen. De wisselende omgeving met zijn molens, weilanden en grachten gaf deze race toch wat bijzonders. Het eerste rondje van ongeveer 6km viel zwaarder dan verwacht. De 2e ronde ging een stuk beter want we waren goed warm gedraaid. We hadden al een aantal sloepen ingehaald en toen we van de stuur hoorden dat de Castor in zicht was kwam er een extra portie adreline bovendrijven. Toen we vlak achter de Castor zaten werd het sein, " erop en erover", gegeven. Met een explosieve krachtsinspanning werd het tempo omhoog gegooid en niet veel later liepen wij de Castor voorbij alsof zij stilstond. De bemanning van de Castor probeerde nog wel te versnellen, maar zagen al snel dat die kracht er niet meer inzat. Er werd in een goed tempo doorgeroeid en we haalden meerdere sloepen in. Op het stuk voor de laatste brug werden wij door 2 snelle sloepen ingehaald. Aanhaken was voor ons niet weggelegd want deze sloepen zijn gewoon te snel voor ons. Bij de brug aangekomen bleek dat de 2 snellere sloepen met elkaar in de knoop lagen onder de brug. Dit gaf ons vrijbaan om zo weer langs hen te glippen. Op het laatste stuk haalden we echt alles uit de kast om die voorsprong niet meer uit handen te geven. De Pieternella lag aan de finishlijn en zij liet haar hoorn schallen zodra er een sloep over de finish kwam. Toen wij met de Pollux de finishlijn passeerden werden wij luid aangemoedigd door familie en vrienden die langs de kant stonden te kijken. Het zat erop de race was voorbij. De sloep werd terug geroeid naar het haventje achter het politiebureau. De prijsuitreiking werd in de Hoornsevaart gehouden. Bij inlevering van ons sloepnummer kregen wij een certificaat, medaille en etensbonnen uitgereikt. Met de etensbonnen gingen wij de sporthal binnen alwaar een heerlijk lopend buffet voor ons klaar stond. Het was even wachten op de prijsuitreiking maar met een biertje en een hapje was dit wel vol te houden. Hoewel de spreker, door het ontbreken van een geluidsinstallatie, slecht te verstaan was werd al snel duidelijk dat de jongens van Trewes ook deze keer de snelste waren. Na het uitreiken van de overall uitslag werd ons duidelijk dat we op de 20e plaats waren geëindigd. Het KIM, welke start nummer 51 had, eindigde ook op de 51e plaats met 9 min achterstand op ons. De Victorie sloepenrace zat er op. Het was een pittige race die door de organisatie prima was geregeld.