Op 26 september is Klaas op 41 jarige leeftijd overleden. Klaas was niet alleen een collega maar ook de inspirator van ons huidige roeiteam. Zijn onvermoeibare inzet, in en om de boot, hebben ons veel sportiviteit en gezelligheid maar vooral een hecht en sterk team bezorgd.     Met gemengde gevoelens gingen wij op weg naar Alkmaar. De wedstrijd afblazen was de eerste gedachte maar Klaas zou gewild hebben dat wij doorgaan. We waren die ochtend knap op tijd in Alkmaar aangekomen. Even het bordje ophalen in de Hoornse vaart en daarna de Bus een plekje geven. De Pollux lag, zoals vertrouwd, achter het Politiebureau. De spullen werden in orde gemaakt en speciaal voor Klaas hebben wij deze wedstrijd een zwarte rouwband gedragen. Achter de startlijn aangekomen zochten we een plekje tegen bakboordwal. Niet veel later kwamen de mannen van de Orkaan naast ons liggen. De Orkaan zou 2 start- rijen voor ons vertrekken dus inhalen zou heel moeilijk worden. Ons doel werd gericht op de W2 die 1 start- rij voor ons lag. De wedstrijd begon iets later dan gepland doordat het kranen wat uitliep maar rond 11.20 uur gingen de eerste sloepen van start. Toen was het onze tijd. Samen met de Twirre en de van der Putte voeren wij op naar de startlijn. Vlak voor het startschot viel liet de organisatie door de luidspreker vermelden dat wij, het MBK roeiteam, deze wedstrijd hebben opgedragen aan "KLAAS REGTOP" omdat de oprichter van het roeiteam deze week was overleden.   10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 en start. Krach, riep Jan! Kracht. Jan had zijn stembanden in Den Helder laten liggen want er kwam alleen een beetje lucht uit zijn mond. Gelukkig wisten wij wel wat er van ons verwacht werd en trokken wij uit alle macht aan die riemen.  De Twirre voorblijven om als eerste de brug te kunnen nemen was nog een hele klus. Gelukkig hield Jan zijn hoofd koel en konden wij net voor de Twirre onder de brug door. Het eerste stuk was te smal om in te halen en daarom bleef de Twirre ons in de nek hijgen. Roei door of ga aan de kant werd er geroepen. Nog sneller dacht ik, we gaan al zo hard! Dat we dit hoge tempo niet vol konden houden was wel duidelijk. Er werd een langere en rustigere slag ingezet maar wel zo dat de snelheid zo hoog mogelijk bleef. De Twirre ging ons voorbij maar ook wij gingen sloepen inhalen. Langzaam maar zeker kwamen we halverwege het parcours. 43 min werd er geroepen, we gaan goed! Toch wel knap dat ze aan het roeien zijn en tegelijk de tussenstanden voor ons bijhouden. Zeker is wel dat ons doel was om de tijd van vorig jaar te verbeteren en aan deze tussentijd te horen lagen wij op koers. Vanuit mijn ooghoek zag ik de W2 opdoemen. Ons eerste doel hadden we te pakken. Geleidelijk aan liepen we de W2 voorbij en namen afstand van hem. In de buurt van het industrieterrein konden we de scheepshoorn van de Finish al horen. Er werd niet meer gedronken want we wilden zo hard mogelijk naar die finish. Op het laatste stuk aangekomen trokken we nog even aan om volle bak over de finish te knallen. Rustig uitroeien naar de jachthaven om daar de Pollux achter te laten. Allemaal de bus in en op weg naar de Hoornse Vaart. Nadat iedereen gedoucht had gingen we in de rij voor een warme/koude hap. De maaltijd was lekker en ruim voldoende. Tijdens het wachten op de prijs uitreiking werd er nog wat gedronken en werd er een teamfoto gemaakt. Helaas was er alleen een beker voor de eerste plaatsen in elke klasse. Uit de uitslagenlijst konden we opmaken dat wij net achter de Oksewiel waren geëindigd, dus weer 2e! Met 88,11 watt zaten we maar 6 tienden achter de Oksewiel. Misschien dat het in Amsterdam wel lukt. Misschien wel met een beetje steun van Klaas hebben wij boven verwachting geroeid.   Klaas we zullen je aanwezigheid missen, maar vergeten doen we je nooit!   Het MBK roeiteam