Op aanraden van Andre hadden we voor deze wedstrijd ingeschreven. Hij schijnt veel … surf ervaring te hebben opgedaan in Hylpe en hij was heel erg overtuigend dat we deze wedstrijd moesten roeien, juist!   Vanwege Skiff verplichtingen konden we geen beroep doen op Mickel en Vincent. Dus werd Bobby uit de grote hoed getoverd. Bobby heeft meerdere keren meegetraind als reserve roeier en heeft een behoorlijke ervaring opgedaan toen hij in moest vallen tijdens de Great River Race 2003.   Op zaterdagmorgen de 18e juni om 07.30 uur vertrok het MBK roeiteam Naar Hylpe om deel te nemen aan de 12 mijl van Hindeloopen. Bij aankomst in Hylpe zagen we de Pollux net onder de grote kraan schuiven. Even de bus parkeren en gelijk in de Pollux stappen om deze richting startlijn te varen. Langzaam roeiden we door de prachtige jachthaven naar de havenmond. Aangezien we voor het eerst in Hylpe waren wisten we nog niet waar we de sloep neer konden leggen. We roeiden de haven uit en vingen een glimp op van het vlakke IJselmeer. Terug de haven in roeiend zagen we het Haakie uit IJmuiden afgemeerd liggen. We besloten de Pollux er naast te leggen en op zoek te gaan naar een bakkie koffie. In de jachthaven was een klein restaurantje waar we 2 thermoskannen koffie bestelden . Op het terras zaten we in het zonnetje, met uitzicht over de jachthaven, te genieten van het mooie weer.   Na de koffie kregen we een rondleiding van Andre, die wel heel goed de weg kon, en hij liet ons de mooiste plekjes van Hylpe zien. Langs verschillende bezienswaardigheden te hebben gelopen kwamen we uiteindelijk op de dijk uit. Hier werd even een teamfoto geschoten met de kerktoren op de achtergrond waarna we weer richting de haven terug liepen. In de haven was het ondertussen gezellig druk geworden. De sloepen druppelden langzaam maar zeker binnen, er was muziek en de haringkraam was ook reeds geopend. Terwijl wij ons gingen omkleden bleef onze stuur, Mart, wachten bij de Foeke voor het palaver. Rond 11.30 uur verzamelden we in de sloep alwaar we de laatste voorbereidingen troffen voor de wedstrijd. De zonnebrand werd ruim verdeeld want die koperen ploert stond behoorlijk op je huid te pikken. Wachtend op de start lagen alle sloepen, in de kom voor het sluisje, achter de startlijn. Zo dicht hadden we nog niet eerder bij de startlijn gelegen. De eerste sloep die om 12.00 uur van start ging was de Wetter Spetter. Luid aangemoedigd door de roeiers en toeschouwers gingen zij van start. Om de minuut ging er telkens 1 sloep van start. De meeste sloepen die van start gingen brachten eerst de roeiers groet door allemaal de riemen omhoog te steken. Dit werd zeer gewaardeerd door het publiek die daar dan ook luid voor klapten. Met start nr 40 viel voor ons om 12.39 uur het startschot. Eindelijk waren we vertrokken. Er stond een heel licht briesje wat voor een aangename verkoeling zorgde. Buiten de haven moesten we de eerste groene ton ronden voordat we richting Stavoren konden roeien. Er voer een kruiser gelijk met ons op die nagenoeg dezelfde snelheid had. Het was druk van de bootjes en dat samen met het warme weer maakte dit tot een mooie wedstrijd. Er zijn altijd uitzonderingen want er lag een boot bij ons in de buurt die de roetmeting niet zou overleven, hij produceerde een giftige wolk die rond de Pollux bleef hangen waar je onpasselijk van werd. Gelukkig bleef hij niet lang in de buurt want ik kreeg de indruk dat sommige roeiers wilden speerwerpen met hun riem om die schoorsteen te doven.   Regelmatig drinken om uitdrogen te voorkomen werd door iedereen goed toegepast. Je moet ook wel met deze warmte anders is het niet vol te houden. We waren nog geen uur onderweg toen we de eerste sloepen terug zagen varen. Niet veel later liepen we de haven van Stavoren binnen. Ook hier stonden weer een hoop mensen op de kant om de roeiers aan te moedigen. Na het ronden van de ton was het weer terug naar Hylpe. Buiten de haven gekomen viel de wind weg. Het werd warmer en zwaarder. Er werd een behoorlijk slagtempo gehouden van 28 a 30 slagen per minuut. De eerste sloepen werden ingehaald. Maar ook de Orkaan, die op de heenweg vlak achter ons zat, kwam akelig dichterbij. We probeerden zoveel mogelijk onze eigen race te varen maar wilden toch ook die Orkaan voor blijven. 1 van de roeiers uit de orkaan is als gastroeier met ons mee geweest dus we hadden wat te bewijzen. Voor mijn gevoel duurde de terugweg langer dan de heenweg en de vermoeidheid begon toe te slaan. Dankzij het gebulder van onze stuur en het onderling opzwepen haalden we stevig door. Eindelijk de haven in zicht. We moesten opsteken naar de H2/W1 en als we die gerond hadden dan kwamen we op het laatste stuk naar de haven. Voor mijn gevoel roeiden we op volle kracht maar plotseling gebeurde het! De orkaan ronde de boei veel sneller dan ons en kwam langszij,"kom op nou", werd er geroepen. Dit laten we toch niet gebeuren, roeien kom op dat tempo kan omhoog. En verdomd het tempo ging omhoog de Orkaan liep niet meer bij ons weg. Sterker nog we kwamen zelfs weer langszij. Ik heb nog, werd er geroepen, ik kan nog wel een keer versnellen! Allemaal werd er geroepen, we moeten voorbij die orkaan. En langzaam kropen we voorbij de Orkaan die de strijd ook met ons was aangegaan. Met het snot voor de ogen haalde ik de laatste restjes kracht uit mijn tenen. We kwamen er voorbij. Het was gelukt we konden voor de Orkaan op de finish af. Onder luid gejuich kwamen we over de finish. Alles gegeven en er helemaal voor gegaan. Tjeemig wat voelde dit goed.   Door de organisatie werden we richting de kranen gestuurd en daar moesten we wachten tot we geroepen werden. Doordat we daar lekker ophoopten was het een gezellige drukte. Onderling feliciteerden we elkaar met de prestatie die we geleverd hadden en dat vierden we met een heerlijk biertje.   De Pollux werd geroepen. We moesten naar de kraan. Nog geen 5 minuten later stond de Pollux op de trailer en konden wij gaan douchen. De tassen werden in de bus gezet en even later gingen we op pad naar de Foeke. Michel was de etensbonnen vergeten dus moest nog een keer terug maar toen konden we eindelijk aan de nasi. In de Foeke speelde een gezellige band en onder het genot van een bordje nasi en een goudgele rakker waren we in afwachting van de prijsuitreiking. Ongeveer 18.30 uur werd er begonnen met de prijsuitreiking. Bij de dames waren de Tréwes3 de sterkste en bij de heren de Brijbek. In onze klasse werden wij 2e en daarmee mochten wij onze 1e beker in ontvangst nemen. Of we trots waren, nou zeker weten!