Met een boterham in de ene hand en een bak koffie in de andere zag ik onze BOB, Micheal, de straat in rijden.
Micheal had de bus opgehaald en zou de gebruikelijke taxironde maken om onze atleten te verzamelen.
Het rondje duurt meestal een half uur voordat we Den Helder uit rijden op weg naar de wedstrijd.
Het zonnetje brak door en toen we de afsluitdijk opreden zagen we hoe vlak het IJsselmeer er bij lag.
Voor ons kon het eigenlijk niet beter, weinig wind en het zonnetje erbij! Na een ruim uurtje rijden kwamen we in Lemmer aan.
De Pollux lag al te water want Nol was al vroeg met de chauffeur op pad gegaan. Het wachten was op het Palaver.
Met een bakkie stonden we wat te kletsen met de mannen van de Orkaan. Toen Jan terug kwam met start nr 39 was het tijd
om ons om te kleden. Onze BOB had de bus vlakbij gezet dus het omkleden was zo gebeurd. Jan had ondertussen de Pollux
startklaar gemaakt. Nadat iedereen was ingestapt werden de laatste voorbereidingen getroffen en was het wachten op de
start.
Mooi zijn de opmerkingen die je af en toe te horen krijgt. Zijn jullie de helft vergeten? Ja de Marine krimpt in, roepen we dan
maar! Het zal wel een raar gezicht zijn om vanaf de zijkant, in zo'n slagschip van ruim 9 meter, maar 4 roeiers te zien zitten.
Toen de speaker ons naar de start riep ging het eindelijk beginnen. Er werd afgeteld en bij start gingen wij gedreven op weg
richting de Grote Brekken. Op het meer hadden we een mooie lange slag te pakken en bleven lekker constant roeien.
Het duurde niet lang voordat we de eerste sloepen in haalden. Maar natuurlijk werden wij ook opgelopen door de snelle
jongens. Vlak voor het ronden van het eilandje werden we nog even aangemoedigd door de meiden van de Tréwes 3.
Na de Grote Brekken doken we de smallere slootjes in. Het was wel even schrikken toen de Brandaris opdook.
In IJmuiden konden we hem nog een hele tijd achter ons houden maar nu liep hij ons verassend snel voorbij.
Even begonnen we aan onszelf te twijfelen maar Jan schudde ons weer wakker door te roepen, niet op andere boten letten
maar op mij!
In de smallere sloten was het een drukte van jewelste. Niet alleen van de sloepen maar ook van de pleziervaart.
Weer terug op de Grote Brekken kregen we de ruimte en konden we langzaam maar zeker weer wat sloepen inhalen.
Vlak voordat we richting de jachthaven voeren dook het Pulletje voor ons op. Jan vertelde dat deze al een tijdje vlak voor ons
zat maar dat we niet echt dichterbij kwamen. Nu konden we er naast komen en Jan wist ons tussen het Pulletje en de
uitgaande pleziervaart door te sturen. We hielden het tempo zo hoog mogelijk en gingen het pulletje voorbij. Alles op alles
zetten om voor het Pulletje de finish over te gaan gaf een erg goed gevoel. Om een sloep van dit kaliber in te halen schroeft
het adreline gehalte nog een beetje op en vergat je bijna hoe zeer de handen deden.
Toen het finishschot viel viel er gelijk een last van ons af. Alles deed zeer en toch voelde het goed want we hadden gestreden
om elke meter.
Terwijl de laatste sloepen binnen kwamen varen was er al een begin gemaakt om de eerste sloepen uit het water te kranen.
Ook de Pollux was snel aan de beurt dus konden we lekker op tijd onder de douche. Nadat iedereen weer fris en fruitig was
zochten we een plekje in de zon. In afwachting van de prijsuitreiking namen we een heerlijk koud biertje met een heerlijke
warme hap spaghetti met een brok lasagne.
Toen Jan terug kwam van de prijsuitreiking met de uitslag zagen we dat we op de 21e plaats algemeen waren geëindigd.
Van de 10 deelnemers uit de hoofdklasse B werden we 4e. We snoepten 7 minuten van onze tijd van vorig jaar af en we
hielden de
W2 achter ons en daar waren we wel blij mee.
De wedstrijd was zeer geslaagd en een prima voorbereiding op de komende HT
