Het was vrijdagavond dat we richting Amsterdam vertrokken. Het was de bedoeling dat we op de kazerne gingen slapen en vandaar uit naar Muiden zouden rijden. Toen we op de kazerne kwamen kregen wij van onze collega's de sleutel van onze kamer. Nadat alle spullen in de kamer waren gezet en een ieder zijn bedje had opgemaakt gingen wij op weg naar Muiden. Omdat het onze eerste keer was in Muiden gingen we eerst kijken waar de sloepen lagen en waar de start zou zijn. In het centrum vonden wij een parkeerplaats vaar je na 21.00 uur gratis mocht parkeren. Lopend gingen wij richting de sluis alwaar een groot aantal sloepen lagen. Dat hier ook het café van Ome Ko stond kon geen toeval zijn. Al snel waren wij er achter waar de start zou zijn dus mengden wij ons onder de feestende roeiers die zich massaal bij Ome Ko hadden verzameld. Als het gezellig is gaat de tijd altijd snel. Rond een uur of één vertrokken wij weer naar Amsterdam om nog een paar uurtjes te slapen. Op zaterdagmorgen vroeg er uit. Na een bakkie en een broodje werden de spullen gepakt en vertrokken wij naar Muiden. Omdat de parkeerplaats een aardig stukje van de jachthaven verwijderd was zijn de meeste jongens met de spullen en de zwemvesten bij de jachthaven uitgestapt. Terwijl zij de spullen richting de Pollux gingen brengen bracht de "Bob" de bus naar de parkeerplaats. Op de jachthaven aangekomen vonden we de Pollux keurig afgemeerd in een box liggen. In de grote tent was het al aardig druk aan het worden. Alle teams die ingeschreven hadden verzamelden hier in afwachting van het palaver. Na de nodige uitleg gingen wij naar de Pollux om ons voor te bereiden op de wedstrijd. Vanaf de steiger hadden wij een prachtig uitzicht . Richting de start kijkend had je een prachtig zicht op het kasteel. Een blik buiten de  haven en je zag het Fort "Pampus" liggen. Het was tijd voor de eerste wedstrijd van de dames. Onder luid aanmoedigen van de vele toeschouwers gingen de eerste sloepen, na een kanonschot, van start. Ondertussen kwamen Janine, Diana en Ietsje van de Zeesteeg ons versterken. Zij waren bereid om in te vallen voor de roeiers die bij ons op het laatste moment uitvielen. Bij terugkomst van de dames sloepen werd het een drukte van jewelste. De dames wilden de jachthaven in en de heren teams wilden de jachthaven uit. Ondanks de kleine ruimte konden wij zonder al te veel problemen de jachthaven uit. Tijdens het verzamelen achter de startlijn was het zo druk dat via de sloepen van de ene kant naar de andere kant kon worden gelopen. Tijdens het wachten werden wij luid aangemoedigd door de voltallige bemanning van de Orkaan. Wel leuk natuurlijk, maar ook erg verdacht! Wat zou daar achter steken? Hé, daar zwaait er één met een koelbox! Lijkt die koelbox niet heel erg veel op die van ons? Na een vlugge blik bleek onze koelbox inderdaad verdwenen. De piraten van de Orkaan hadden op sluwe wijze onze Pollux geënterd en onze schatkist overmeesterd. Voor een tegen aanval hadden we geen tijd want met een duizelingwekkend tempo gingen de heren teams van start. De tijd ging zo snel dat wij al vlug aan de startlijn lagen en weg werden geschoten door dat bulderende kanon. Gelijk goed het tempo erin en de slagen lekker lang. Binnen de pier hadden we nog geen last van de wind dus konden we lekker door roeien. Buiten de pier werd het toch iets anders. Met de wind in de zij moest je goed op de golven blijven letten. Langs de stuur kijkend zag je een massa van sloepen aan komen met op de achtergrond het kasteel. Op de route was het redelijk druk van de bootjes. Niet alleen begeleidingschepen maar ook pleziervaart was ruim aanwezig. Toen we bij het Fort van Pampus aankwamen was dat een prachtig gezicht. We moesten alleen niet te veel kijken want we moesten wel op onze slagen letten. Hoewel tijdens het palaver duidelijk werd verteld er rond Pampus niet binnendoor mocht worden ingehaald werd dit toch gedaan. Een Gig dacht daar duidelijk anders over en kroop nog even tussen een boei en de Pollux door. Hierdoor kwamen zij dwars voor ons te liggen en scheelde het niet veel of hun riemen raakte de hoofden van onze stuurboord roeiers. Na enige worsteling konden wij onze koers weer vinden en gingen we op de terugweg. Op het laatste stuk viel de wind wat weg en konden wij het tempo opvoeren. Voor het passeren van de finishlijn konden wij nog net de Titanic in halen. Voor de eerste keer in een vreemde boot hadden de meiden het uitstekend gedaan en met een tijd van 55 minuten mochten we niet ontevreden zijn. Tijdens het wachten op de 2e wedstrijd werd er rustig wat gegeten en gedronken. Rustig opladen en wachten op de start. Maar voordat het zover was moesten wij eerst onze koelbox herveroveren. Even kijken of de kust veilig was en hup de orkaan in. Vlug de koelbox eruit. Leuk zo'n friese vlag maar de drie kleur is mooier. Weet je wat? Ze hebben de hele wedstrijd met onze koelbox geroeid, laat ze dan ook maar met onze vlag roeien! Even snel de vlaggen omwisselen en terug naar de Pollux. Al snel was het tijd voor onze 2e wedstrijd. Het ging nu al beter dan de 1e wedstrijd. We konden het tempo goed hoog houden en konden zonder problemen bij het eiland Pampus aan komen. Het duurde nu ook langer voordat het heren team van de zeesteeg ons voorbij liep. Na het ronden van het eiland begonnen we op de terugweg zelfs een paar sloepen in te halen. Op het laatste stuk werd alles uit de kast gehaald om zo hard mogelijk te finishen. Het was gelukt. Onze tijd werd verbeterd met 3 minuten en dat was een prima prestatie. Na het afmeren van de Pollux gingen we richting de bus. We gingen even lekker onder de douche en daarna even wat eten. Rond een uur of zeven waren we weer op Muiden en gingen op het geluid af richting feesttent. In de tent was het één groot feest. De Muziek was goed en de sfeer fantastisch. In de tent werd nog even gesproken met een piraat van de Orkaan. Deze kon de grap met de vlag wel waarderen. Verder was het de hele avond bere gezellig en speelde de band nog erg lang door. Toen het feest rond middernacht ten einde kwam waaierde iedereen uit over de bruine vloot en de cafés in Muiden. Na een laatste borrel bij de heren en dames van de zeesteeg namen wij afscheid en gingen wij naar de kazerne in Amsterdam om lekker te pitten. Zondagmorgen moesten we weer naar huis. De kamer werd opgeruimd en de spullen werden in de bus gezet. Rond 1 uur was iedereen weer thuis en konden we bijkomen van een heel geslaagd weekend in Muiden