Een wedstrijd in Makkum was nieuw voor het MBK roeiteam. Vanwege blessures en vakantie was ons team niet compleet. Om toch aan deze wedstrijd mee te doen werd er een beroep gedaan op de meiden van de Zeesteeg. Diana, Ietsje en linda waren bereid om ons team te versterken. Om half negen vertrokken wij uit Den Helder richting Makkum. Nog voor half tien waren wij aanwezig en moesten wij wachten op de Pollux. Deze werd niet veel later gebracht door Nol. Het kranen verliep erg vlot en er waren meerder boten aanwezig om de sloepen naar de startlijn te slepen. Al vroeg waren wij achter de startlijn en konden wij een bakkie doen. Langzaam maar zeker stroomde het vol met roeiers en werd het gezellig druk. Een half uur voor de start begon de voorbereiding. De sloepen gingen los en iedereen ging op volgorde achter de startlijn liggen. Met startnummer 35 gingen wij omstreek half een van start. We wilden rustig aan vertrekken maar onbewust zaten we toch in een redelijk hoog tempo. Het kanaal uitroeiend, richting het IJsselmeer, raakte een van de roeiers uit het slagritme. Al gauw werd duidelijk dat hij niet in orde was. Misselijk voelen in een boot is nooit prettig. Je zou bijna aan zeeziekte denken maar daar was het weer te mooi voor. Omdat we geen risico's wilde nemen is de roeier gaan sturen en is onze stuur gaan roeien. Hoewel onze stuur nog geen kilometer roei ervaring heeft, heeft hij toch de hele wedstrijd uitgeroeid. Tijdens de wedstrijd deden we vreselijk ons best om het tempo zo hoog mogelijk te houden. Ondertussen kreeg onze nieuwe stuur weer wat kleur op zijn gezicht en ging het alweer wat beter.  Zo goed en zo kwaad als het ging bereikten we na 1 uur en 42 minuten de finish. Het was misschien geen snelle tijd maar we hadden ons best gedaan. Na de wedstrijd bleven we nog even in een box liggen om wat na te praten over de wedstrijd en om even op adem te komen. Niet veel later roeiden we naar de kraan terug waar Nol al op ons stond te wachten. Ook hier verliep het kranen weer vlot en konden we al snel naar de feesttent. In de feesttent speelde een prima band met gezellige muziek. Door het mooie weer was het erg gezellig in en om de tent. Rond een uur of vijf was de macaroni klaar en zag je iedereen lekker buiten eten. Ja, en toen was het tijd voor de prijsuitreiking. Niet dat wij in de prijzen zouden zitten maar het is gewoon een pracht om te zien hoe enthousiast sommige teams reageren als ze een prijs winnen. Na de prijsuitreiking bleef het nog een tijdje gezellig. Rond 19.00 uur werd het tijd om afscheid te nemen van de meiden en terug te keren naar Den Helder. We zijn weer een ervaring rijker. Het was een leuke wedstrijd en we komen zeker nog eens terug.   De mannen van de Pollux ( en een beetje de dames van de Zeesteeg )