20 juni stond de wedstrijd in Hindeloopen op het programma. De voorspelling was niet gunstig. De wind uit de noord west hoek zou een vervelende zijwind opleveren. Al rijdend over de afsluitdijk lag het IJsselmeer er rustig bij waardoor je de indruk kreeg dat het wel mee zou vallen. In de haven Hindeloopen aangekomen was het toch een stuk onrustiger. Niet te lang bij stil staan want je kunt tenslotte niet altijd mooi weer hebben. Terwijl ik de bus ging parkeren werd de sloep vanuit de jachthaven naar de startplek geroeid. Ondanks de kleine opkomst was het toch gezellig in de haven. Elke sloep die van start ging werd luid aangemoedigd door de overige teams en natuurlijk de toeschouwers langs de kant. Tegen de wind in gingen we gedreven van start. Net buiten de haven kregen we al door dat het geen makkelijke wedstrijd ging worden. Tot de eerste boei stonden de onderarmen al op knappen. De wind probeerde ons de haven weer in te blazen dus tijd om rustig warm te worden hadden we niet. Nee, we moesten er vol tegen aan om hopelijk in wat rustiger vaarwater te komen. Helaas kwam onze voorspelling uit want na het ronden van de eerste boei kregen de stuurboordroeiers golf na golf te verwerken.  Doordat we elkaar bleven stimuleren raakten we ook beter ingespeeld op de veranderlijke golven die ons vanuit de zijkant bleven aanvallen. Het eerste stuk naar het keerpunt haalden we zowaar een sloep in. Een dames sloep weliswaar maar toch een opsteker die je laat merken dat je toch sneller vooruit komt dan je denkt. Bij het ronden van het keerpunt kreeg stuurboord het wat makkelijker ten opzichte van bakboord. Nu was het hun beurt om de golven te bedwingen. Jan bleef goed tellen zodat we in ieder geval ons tempo zo stevig mogelijk konden houden. En als hij dan aangaf dat we weer een sloep konden inhalen probeerden we toch weer zoveel mogelijk kracht te zetten. Vlak voor de laatste boei haalden we twee sloepen in. De boei rond en met de wind in de rug roeiden we zo hard als we konden de haven weer in. Bij het passeren van de finishlijn werd er nog wel geroepen dat we de jachthaven in moesten maar Jan was bang dat hij de bocht niet meer kon halen dus stuurde rechtdoor richting het sluisje. Omdat er nog een aantal sloepen binnen moesten komen besloten we het daar maar even af te wachten. Nadat de laatste sloep binnen was gingen we richting de kraan. We waren gelijk aan de beurt en stonden al snel op de kant. De chauffeur nam de trailer weer mee naar Den Helder en wij gingen ons opfrissen. Iedereen was verzameld bij de lokale frietverkoper. Een vette hap ging er altijd wel in. In een van de weinige momenten dat Michel zijn telefoon stil was begon hij nu wel heel vaak te rinkelen. Het bleek dat de prijsuitreiking al was geweest en dat we zowaar een beker hadden gewonnen. Uitkomend in de 3e klasse hadden we in het sterke deelnemers veld weten te winnen van "Dorus Rijkers". Na wat telefoon verkeer werd door onze collega aangeboden om de beker alvast in ontvangst te nemen. Op weg naar de Foeke kregen we te horen dat onze beker verdwenen was. Het was een raadsel maar niemand wist waar hij was. We krijgen door de organisatie de beker alsnog thuis gestuurd. Al met al was het een gezellige dag en een opsteker voor de reserve roeiers. Onder deze omstandigheden zijn ze steeds beter gaan roeien en dat is een goed vooruitzicht voor de wedstrijden die komen gaan.